ഓർമ്മകളുറങ്ങാത്ത അക്ഷരങ്ങളുടെ ചൂളം വിളിയിൽ കാതോർത്തിരുന്നാൽ
ഒരു വലിയ ആരവം കേൾക്കാം ഞാനും നീയുമല്ല നമ്മുക്കു മുന്നെ നടന്നവരുടെ സ്വപ്നങ്ങളും സൗഹൃങ്ങളുമെല്ലാം.....
ഒരു പിടയലോടെ ആ പുറം താളുകളിൽ പുനർജനിക്കുന്നു........
ആളൊഴിഞ്ഞ മേശയിലേക്ക് പുറം ചാരി അവർ കിശുകുശുക്കുന്നതാരോടാണ് .........
മഴ ആട്ടി അടച്ച ജനൽ പാളികളും പുസ്തകങ്ങളും എഴുത്തുകാരുമെല്ലാം ചെവികൊടുക്കുന്ന ആ ഓർമ്മയാകുവാൻ എനിക്കും കൊതിയാവുന്നു മൃതി അടഞ്ഞാലും പറഞ്ഞു തീരാത്ത സ്മൃതികളുള്ള ഒരു ചിത്രമായി അവിടെ എവിടെയെങ്കിലും മരിച്ചു വീഴണം പുഴു അരിക്കണം .....

❣❣❣❣beautiful dream
ReplyDeleteVery Nice 👍
ReplyDelete